WIBOR – wyroki TSUE i polskich sądów. Szanse, ryzyka i realna sytuacja kredytobiorców w 2025 roku

W ostatnich miesiącach temat WIBOR – wyroki TSUE oraz sądowych sporów dotyczących kredytów złotówkowych z oprocentowaniem opartym o WIBOR ponownie stał się jednym z najgorętszych zagadnień prawa bankowego. Po kilku głośnych orzeczeniach – zarówno TSUE, jak i pojedynczych orzeczeniach sądów krajowych – wielu kredytobiorców zaczęło zastanawiać się, czy ich umowy mogą zostać zakwestionowane na podobnej zasadzie, jak wcześniej stało się to w przypadku kredytów frankowych.

Artykuł ten ma na celu uporządkować fakty, oddzielić rzeczywiste tendencje od medialnych uproszczeń oraz pokazać, jakie realne szanse i ryzyka wiążą się z ewentualnym pozwem przeciwko bankowi.

WIBOR – wyroki TSUE i polskich sądów. Dlaczego temat powrócił w 2025 roku?

Dlaczego WIBOR budzi wątpliwości konsumentów i prawników?

WIBOR przez lata nie budził większych kontrowersji, ponieważ był powszechnie akceptowanym wskaźnikiem rynku finansowego. Dopiero dynamiczne podwyżki stóp procentowych w latach 2021–2023 uwidoczniły, jak mocno wpływa on na wysokość rat kredytu oraz jak mało przeciętny konsument rozumie mechanizmy jego ustalania.

Dodatkowo część prawników zaczęła badać, czy w pewnych wzorcach umów nie pojawiły się klauzule, które mogłyby być uznane za nieprecyzyjne lub wprowadzające w błąd.

Co zmieniły najnowsze postępowania prejudycjalne?

Wyroki TSUE, które mogą znaleźć zastosowanie do spraw opartych o WIBOR nie przesądzają nieważności umów, ale określają standardy ochrony konsumenta, jeżeli jego umowa zawiera niedozwolone postanowienia. To otworzyło pole do argumentacji, ale nie stworzyło automatycznego mechanizmu unieważniania umów PLN – co jest kluczowe, a często przemilczane w mediach. Na najważniejszy wyrok TSUE dot. kredytów opartych o WIBOR nadal czekamy. Aktualnie mamy jedynie opinię Rzecznik Generalnej.

Najważniejsze ustalenia z wyroków dotyczących WIBOR – przegląd spraw

Jakie tezy pojawiły się w orzeczeniach TSUE i w sądach krajowych?

W kilku orzeczeniach, m.in. TSUE z ostatnich dwóch lat, Trybunał:

potwierdził, że sąd krajowy musi dokładnie zbadać sposób przedstawienia ryzyka związanego z oprocentowaniem,
podkreślił, że kluczowe znaczenie ma to, co bank przekazał konsumentowi przy zawieraniu umowy (transparentność),
wskazał, że nie można przerzucać na konsumenta kosztów procesu, jeżeli dochodzi on praw wynikających z nieuczciwych klauzul (sprawa Gryczara),
nie stwierdził jednak, że WIBOR jako wskaźnik jest niezgodny z prawem lub nieważny.

Natomiast pojedyncze wyroki sądów krajowych rzeczywiście unieważniły umowy oparte o WIBOR. W listopadzie 2025 r. polskie sądy I instancji wydały kilka wyroków korzystnych dla kredytobiorców złotowych, choć nie są one prawomocne. 20 listopada 2025 r. Sąd Okręgowy w Bielsku-Białej w sprawie I C 1283/24 stwierdził nieważność umowy kredytu hipotecznego w PLN zawartego w 2015 r., uznając, że bank nie wypełnił obowiązków informacyjnych wobec konsumenta. W tym samym czasie Sąd Okręgowy w Suwałkach w sprawie I C 600/23 podjął podobną decyzję – unieważnił umowę kredytu hipotecznego z 2021 r., wskazując na niejasne przedstawienie mechanizmu zmiany oprocentowania i brak pełnej informacji o ryzyku stawki WIBOR.

Co oznaczają te wyroki dla kredytów złotówkowych?

Wyroki te pokazują, że mimo medialnych zapewnień o nienaruszalności kredytów PLN opartych na WIBOR, coraz częściej sądy dostrzegają niedociągnięcia banków w zakresie obowiązków informacyjnych i równowagi kontraktowej. W praktyce oznacza to, że każda umowa musi być oceniana indywidualnie, a wyroki te są „otwarciem drzwi”, ale absolutnie nie gwarancją sukcesu.

WIBOR w praktyce sądowej – czy faktycznie „upada”? Fakty vs przekaz medialny

Dlaczego pojedyncze wyroki nie tworzą jeszcze stabilnej linii orzeczniczej?

Wbrew temu, co można przeczytać na niektórych portalach lub w materiałach reklamowych kancelarii odszkodowawczych, nie istnieje stabilna linia orzecznicza unieważniająca umowy oparte na WIBOR. Wyroki korzystne są rozproszone, a zdecydowanie przeważają rozstrzygnięcia oddalające powództwa kredytobiorców.

Co więcej – sądy coraz bardziej różnicują sprawy, a część sędziów stoi na stanowisku, że mechanizm WIBOR sam w sobie nie może być uznany za abuzywny.

Jak interpretować głośne nagłówki o „masowej nieważności” kredytów PLN?

To typowy przykład uproszczonego przekazu medialnego – albo świadomego marketingu pod hasłem „nie czekaj, pozew gwarantuje sukces”. W rzeczywistości sytuacja prawna jest znacznie bardziej złożona i nie można porównywać kredytów złotówkowych do kredytów frankowych 1:1.

Szanse i ryzyka w sprawach o WIBOR – co musi wiedzieć kredytobiorca?

Ryzyko przegrania sprawy – wciąż dominujące w sądach krajowych

Najważniejsza prawda, którą każdy kredytobiorca powinien poznać przed podjęciem decyzji:

➡ Statystycznie nadal znacznie więcej spraw o WIBOR kończy się przegraną konsumenta niż jego wygraną.

Dlaczego? Bo aby wygrać, trzeba udowodnić nieprawidłowości:

w informacji o ryzyku,
w konstrukcji klauzul,
w sposobie ustalania oprocentowania,
w przejrzystości wskaźnika,
w działaniach banku przy zawieraniu umowy.

To trudne i wymaga profesjonalnej analizy dokumentów.

Jakie argumenty banki podnoszą skutecznie?

Banki najczęściej wskazują:

powszechność stosowania WIBOR i brak alternatyw,
prawidłowe przekazanie informacji o ryzyku,
zgodność umowy z prawem bankowym,
istnienie regulacji dotyczących wskaźnika,
brak abuzywności samego mechanizmu WIBOR.

W wielu sprawach sądy te argumenty akceptują.

Kiedy pozew może być uzasadniony – realna, a nie życzeniowa analiza

Pozew może być zasadny, jeżeli:

bank nie wyjaśnił ryzyka w sposób przejrzysty,
w umowie znajduje się mechanizm, który dawał bankowi nadmierną swobodę,
przedstawione symulacje były nieprawidłowe,
występują dodatkowe wadliwości konstrukcyjne (np. wskaźnik nie był jasno opisany).

Na co uważać? Uwaga na marketing kancelarii obiecujących „pewną wygraną”

Najczęstsze mity dotyczące spraw o WIBOR

„TSUE powiedział, że WIBOR jest nieważny” – nieprawda.
„Wszystkie kredyty na WIBOR można unieważnić” – nieprawda.
„Sądy już masowo unieważniają kredyty złotówkowe” – nieprawda.
„Wystarczy złożyć pozew i wygrasz” – nieprawda.

Dlaczego rzetelna analiza umowy jest ważniejsza niż hasła reklamowe

Każda sprawa zależy od:

treści umowy,
dokumentów przekazanych przed jej podpisaniem,
prezentowanych symulacji,
sposobu informowania o ryzyku,
konstrukcji klauzul zmiennego oprocentowania.

Rzetelna kancelaria prawnicza powinna w pierwszej kolejności analizować, a dopiero później oceniać szanse. Nie odwrotnie.

Zapraszamy do kontaktu i bezpłatnej analizy umowy kredytu opartego o WIBOR.